گفت چشمات ذاتا درماندهس. حتی توی خوشحالترین حالتت، درموندگی رو توشون میبینم. انگار اهل اینجا نیستی. این خاک، این زمین. این من بودم و غمی که پلکم رو پاره میکرد.
سورمه
1405/2/19
صفحهها
دست روی چشمهام گذاشت. از بالا به پایین؛ جوری که دیگر نتوانم چشمهام را باز کنم. و بعد، ملافه را روی صورتم کشید.
آرشیو
- مرداد 1405 19 پست
- تیر 1405 17 پست
- خرداد 1405 25 پست
- اردیبهشت 1405 16 پست
- فروردین 1405 21 پست
- آرشیو وبلاگ 6 پست